زه ډاډه یمه،  ایمان لرم چې

په تویو شویو وینو

د ځورېدلو څېرو

له ازادۍ نه د محرومو خلکو

هغه څاڅکي څاڅکي اوښکې به چې

بې وسو سترګو نه

ګریوان ته درومي

یوه ورځ وپیل شي

سیل به راوړي

او د اهونو له سېلیو سره به

غاړه غړۍ

د ظالمانو له ګریوانه نیسي

پوښتنې دا به کړي ترې

چې زه دې ولې د یو ځوان په ویر کې تویې کړمه؟

هغه بې وسه دې په کومه ګناه وکړول؟

چې مایې هر دم

 په خپه سترګو کې

خپل زېږون ولیده

تا دا حق کله درلود

چې یو آزاده انسان

له ازادۍ نه

بې برخې کړې

پدې یې اړ کړې

چې د خپل فکر جنازه ولولي.

          ××××

نو

 ته اې ظالمه خامخا یوه ورځ

دغو پوښتنو ته ځواب به وایې

زه ډاډه یمه، ایمان لرم، په تمه یم چې

دغسې ورځ به راځي

چې ته د خپلو کړنو پړي کې

راوځړېږې.