نوِښت

نن مې غوښتل چې دې لاسونه ښکل کړم

او د اختر مبارکۍ درکړمه

له تا هغه څوجملې واورمه

چې به ویلې دې تا

زویه! ښاده شې ته

د جنتونو سرداره شې ته

خو څو مودې وشوې چې

تا سکوت کړی دی

ځای دې خالي خالي دی

د عزرائیل دې دی فرمان منلی

       ×××××

ته له دې خوځنده دنیا نه

د سکوت نړۍ ته وخوځېدې

هغې دنیا نه چې یې سر په سر غمونه درکړل

په ژوند یې څو ځلې شهید شهید  کړې

خو تا

صبر وکړ

او په نتلي زړګي کډه شوې ترې

       ××××××

غواړمه نن دې د لاسونو پر ځای

شناخته ښکل کړم

او په بې غږه غږ دې

هاغه دعاوې واورم

زویه! ښاده شې ته

د جنتونو  سرداره شې ته

          ××××× 

خو داسې ښکاري چې نصیب کې مې

همدا هم نشته.