غزل
بیګا چې سترګې پټوم لېمو کې تا رانغاړم
سهار یې بېرته وازوم بڼو کې تا رانغاړم
یوه شېبه نه یې جلا رانه باور وکه ته
هرچا ته ګورم د هغوی څېرو کې تا رانغاړم
لدې شپېلۍ نه ازانګې کړي دتقدیر سندرې
ویر په غزله کې ګنډم شپېلو کې تا رانغاړم
مینه زما په ژړا ګانو کې پخ شوې ځکه
سر په اوږه باندې دې ږدم لېچو کې تا رانغاړم
ته چې له ما اوس بې دلیله مرور بېلېږې
زړه وایي ځېل کوم ژړا شېبو کې تا رانغاړم
په ما خو شپو کیږدۍ وهلې سهار لرې تښتي
+ نوشته شده در سه شنبه چهارم دی ۱۳۸۶ ساعت 12:41 توسط ځلا امرخیل
|