نوِښت

زه په یبلو پښو څیله کې

د سرک په سر ولاړه

لارویو ته په سوال یم

خیر وکه

یوڅه راکه

خیر...خیر... یوڅه راکه

              ×××

ها خوا درې څېرې یتیمې

له ټوټو نه پیوند شویو

دېوالو خوا ته سړو نه

رېږدېدلي، ځورېدلي

د یوې ډوډۍ په تمه

د مورکۍ لارې څاري

            ×××

خو ته څه موده دمخه

په ګلونو پوښل شوي

سپین موټر کې وې روانه

د شیطان د ویشتو شوق دې

سترګې دومره وې تړلې

چې سرک خوا ته زما دې

لپه شوی لاس ونه لید

          ×××

تا شیطان ویشتو منا کې

طوافونه دې کول چې

له ګناوو شې سپېڅلې!؟

خو ما دلته ها بې پلاره

دوه کلنه څېره ګۍ چې

څه له لوږې څه سړو نه

کنګل شوې سا کې نه وه